Hier wil ik nog even aangeven dat mijn weblog nog lang niet volledig klaar is en de drielanden betekenen Nederland, Zwitserland waar mijn vrouw vandaan komt en Kenia waar ik heb gewerkt en we nog regelmatig terugkomen.

Tevens voor de goede orde wil ik nog vermelden dat wanneer U op de foto’s klikt er een vergrote versie wordt vertoond.

Hiierbij nog enkele weblogs die mogelijk interessant voor je zijn doch aan alle weblogs wordt nog gewerkt en zullen regelmatig worden gewijzigd, uitgebreid en verbeterd.

Over Gorredijk en Zwitserland       www.mobago.web-log.nl

Over de biljartclub                        www.biljgorredijk.web-log.nl

BV.Gorredijk site                          http://members.home.nl/gorredijkbc/

Veel plezier met mijn log en er wordt regelmatig aan gewerkt.(Ook over de biljartclub.)

Meer dan 20 jaar geleden bezochten we voor de eerste keer Kenia en nadien zijn we hier vele malen teruggekomen voor enkele weken tot soms 10 maanden per jaar.

De eerste keer werd een reis geboekt inklusief hotel in de buurt van Mombasa en we genoten van het heerlijke klimaat in December en van de bezoekjes aan de dorpen en safaris naar de parken.

In het begin waren we wat angstig om er alleen op uit te gaan want alleen maar zwarte mensen was voor ons wel een beetje wennen.

Na dit eerste bezoek was alles al vlug gewoon en hebben we minder toeristisch het land en de bevolking leren kennen.

Nu, na meer dan 20 jaar, kennen we de mentaliteit en gebruiken van de bevolking vrij goed en dan kom je natuurlijk dichterbij het echte leven met zijn goede en slechte kanten.

We zijn, mijn vrouw en ik, het tweede jaar al een huis gaan bouwen in Mtwapa een dorp aan de kust van de Indische oceaan op zo n 25 km. van Mombasa. We woonden toen in een gehuurde cottage aan het strand waar we ook nu nog regelmatig terugkomen.

Een goede vriend, John Mutinda, hielp ons met het aankopen van de grond en beloofde ons te helpen met de bouw en het regelen van metselaars, timmerlieden enz. Ikzelf heb de bouwtekening gemaakt en alles liep verder voortreffelijk. Allereerst hebben we een klein huisje gebouwd waar we dan zelf tijdens de bouw van het echte huis in konden wonen zodat we geen huur meer hoefden te betalen en steeds aanwezig konden zijn bij de bouw en alles konden kontroleren.

In vrij korte tijd was onze woning in de vorm van een niet al te grote boerderij met rieten dak klaar.

Het eneige wat ontbrak was de elektriciteit en dit heeft nogal wat voeten in de aarde totdat je aangesloten wordt want ook de elctriciteitspalen en draden moesten eerst worden aangelegd.

We lieten voor de tijd dat dit niet klaar was een generator uit Nederland komen zodat we ons konden redden daar het in de avond om 7 uur al donker is.

Na een jaartje was alles echter geregeld en konden we genieten van ons luxe verblijf. We hebben een aantal palmbomen, bananebomen enz. geplant en nog een waterput laten graven van ongeveer 30 meter diep. Toen de put klaar was en het metselwerk gereed is door de mannen die dit hebben gegraven een geit gedood en het bloed van het dier in de put gesprenkeld. Het dier moest op ons terrein worden gedood en mijn vrouw is die middag naar het strand gegaan want dit wilde ze niet meemaken.

Ondertussen heb ik in Mtwapa een winkeltje geopend waar ik houtsnijwerk, kettingen, kralen en andere zaken verkochten die door de bevolking werd gemaakt. Onze klanten waren de beachboys die ze op het strand aan de toeristen verkochten.

Het winkeltje liep als een trein en ik heb daarna ook nog enkele boutieks in hotels geopend waar ik verkoopsters de zaken lieten doen.

Het grote probleem in Kenia is echter het personeel. Je denkt een goede hulp te hebben doch vrijwel niet een kun je vertrouwen en wanneer je niet iedere week je voorraad opneemt is er geheid een tekort en ze weten niet hoe of dat mogelijk is.

Een getrouwde jonge vrouw van ongeveer 30 jaar die in mijn zaakje in Mtwapa werkte leek me echt te vertrouwen doch toen ik voor 2 maanden Naar Nederland moest en terugkwam was er een tekort van 25000 shilling en dit was 5 maanden salaris voor de dame. Ik heb haar op staande voet ontslagen ondanks dat ze die 5 maanden voor niets wilde werken om het terug te betalen. Het geld terugvragen hoef je niet te doen want ze hebben totaal niets.

Daar er vraag was naar andere zaken dan die er in de omgeving werden gemaakt ging ik iedere maand voor inkoop naar Nairobi op ongeveer 500 km. van Mtwapa en kocht op de Dinsdagmarkt bij de Masai prachtige zaken in en ook in de dorpen in die omgeving werden weer heel andere dingen gemaakt die interessant waren voor de handel.

Het pandje in Mtwapa had ik gebouwd op gehuurde grond en we hadden een kontrakt gemaakt voor 5 jaar. De huur zou intussen niet worden verhoogd en wanneer ik eens zou stoppen met de winkel dan zou het pandje voor de eigenaar van de grond zijn.

Na drie jaar echter wilde hij de dubbele prijs daar hij zag dat de zaken goed gingen en ik kon praten zoveel ik wilde doch hij wilde niet van mening veranderen.

Ik deed hem toen het voorstel dat ik akkoord zou gaan als ik de winkel 50 cm zou verbreden en hij stemde toe. Ik verwijderde alle zaken en bracht ze naar mijn woning. De volgende ochtend hebben we met een paar man het pand volledig afgebroken, het bruikbare materiaal weggehaald en toen heb ik de eigenaar van de grond laten weten dat ik er niet mee verder wilde gaan. Alleen enkele boutieks in hotels heb ik aangerhouden en het was toen alles een beetje beter te kontroleren.

Ondertussen heb ik in Nederland een gebruikte landrover gekocht en laten verschepen naar Kenia.

De bedoeling was safari s te gaan maken met toeristen en om wat ervaring op te doen ben ik de tijd dat de landrover onderweg was van Nedeland naar Kenia

met andere organisaties op safari gegaan. Ook schafte ik een aantal kaarten aan van de parken en de rest van Kenia zodat ik uit de voeten kon.

Toen na ongeveer een maand de landrover was aangekomen restte mij de taak om hem in te klaren en uit de haven te krijgen en dat was nog een heel karwei.

Daar Kenia in die tijd nog erg corrupt was moest ik aan verscheidene ambtenaren van de verschillende instanties wat onder de tafel door betalen daar je anders in het geheel niet aan de benodigde papieren kwam om de landrover vrij te krijgen. Ook voor het verkrijgen van de nummerplaten en wegenbelasting hetzelfde gedoe. Gelukkig had ik door mijn werk in Italie al een beetje geleerd hoe in deze te handelen en dat kwam me nu in Kenia precies van pas.

Toen uiteindelijk alles startklaar was ben ik in de avonduren naar de hotels gegaan en in de bars kontakt gemaakt met toeristen van verschillende nationaliteiten. Daar ik een vijftal talen spreek was dit geen probleem en als ik dan liet weten op safari te gaan met toeristen had ik geen moeite klanten voor mijn doel te werven.

In het begin 1 daagse safari s naar Tsavo East en West doch daarna naar Amboseli, Nakuru enz. voor 3 tot 5 dagen. Later ben ik ook diverse malen naar Samburu geweest wat op ongeveer 1000 kilometer van Mombasa ligt en hiervoor gebruikte ik meestal veertien dagen. Samburu is trouwens een van de omgevingen geworden waar we het liefste naar toe gaan. De mensen zijn nog heel primitief, lopen ik traditionele rode kleding en ze zijn een volk dat met hun kuddes vee altijd onderweg zijn.

Men woont in met koeiestront en klei gemaakte huisjes en rondom een heg van erg stekelige planten waar je niet doorheen kan. In het dak zit een gat waar de rook doorheen kan als ze koken doch als je binnen bent beginnen meteen je ogen te tranen van de rook. Na enige tijd als je wat gewend bent zie je dat van stokken een bed is gemaakt met koeiehuiden waar je dan op kunt slapen. Ook kippen en geiten komen vaak binnen en slapen er ook.

Een enkele keer heb ik en ook mijn vrouw moeten overnachten in deze Manyatta doch het centrum van de omgeving, de kleine stad genaamd Maralal bestaat uit stenen huisjes en hier zijn eenvoudige hotelletjes, winkels en zelfs een primitieve disco. Een bezoek aan dit stadje is beslist de moeite waard en wij hebben hier ons hart verloren.

Vele mensen kennen ons hier al een hele lange tijd en zien ons meer als Kenianen dan als Europesen.

Als je in de avonduren buiten het stadje bent hoor je soms de Samburu krijgers zingen en dansen rond een kampvuur en vaak zijn we getuige geweest van een zeer indrukwekkende dansavond waar de mannen zich langzamerhand laten opzwepen en aan het einde verschillende schuimbekkend op de grond liggen. Het Samburuvolk is ongeveer hetzelfde als de Massai en al hun dansen die hoofdzaak bestaan uit springen hebben allemaal verschillende betekenissen.

Al met al is Samburu een onvergetelijk gedeelte van Kenia. Aan de rand van de Rift Valley heb je een grandioos uitzicht op het eindeloze heuvelachtige landschap.

Wanneer je Samburu verlaat richting Nairobi kom je door de woestijn waar je tegenwoordig zonder begeleiding van gewapende escort niet meer kunt passeren daar hier bendes rondhangen die reizigers zoals ons tot stoppen dwingen of bij pech beroven.Ikzelf heb echter deze zware rit nog gedaan toen het enigermatig veilig was en het is ook allen mogelijk met een landrover of andere vierwiel aangedreven auto. Je komt via gedeelten waar geen weg meer is en af en toe zit je vast in het zand. Overigens bestaan de wegen vanaf Nyahururu naar Maralal en alles in de wijde omgeving daar uit zand en veelal dikke scherpe stenen en niet mogelijk met en gewone auto.

Zo ook het gedeelte waar je niet in de woestijn zit via Archers Post naar Isiolo is vaak erbarmelijk en kun je maar met beperkte snelheid rijden.

Na Isiolo kom je terecht in Meru. Deze omgeving is doordat er verschilende riviertjes zijn prachtig groen en heuvelachtig en qua natuur een van de mooiste gedeelten van Kenia. Verder is het klimaat hier voor ons zeer aangenaam met heerlijk warme dagen en met koele nachten. De hoofdstad Meru is levendig en er is een leuke markt waar je alles kunt krijgen van fruit tot gebruikte kleding uit Europa. Jammer is het dat de kleding die wij niet meer gebruiken en in de kontainers doen voor de derde wereldlanden

hier vaak voor prijzen worden verkocht die vooral de armere mensen niet kunnen betalen, doch dit gebeurd in geheel Kenia.

Vanuit Meru is het nog ruim 300 km. naar Nairobi en dan nog 500 km. naar Mombasa over een nu redelijke weg. Toch gebeuren op deze rit naar en van Mombasa verschrikkelijk veel ongelukken daar de bussen tussen Mombasa en Nairobi erg snel rijden en vaak niet wijken voor tegenliggers. Tevens heb ik hier vaak hard moeten afremmen wanneer een olifant of giraffe uit de bush kwam en rustig de weg overstak.

Doordat het doen van safari s langzamerhand voor mij erg vermoeiend was besloot ik te stoppen.

De dagen dat ik soms meer dan 10 uur door de bush en over verschrikkelijk slechte wegen moest rijden en veel van huis zijn deed me dat dit voor mij genoeg was. Ik heb na enige tijd in Mombasa de landrover verkocht en een gebruikte Mazda stationwagen weer gekocht voor transport in de omgeving. De volgende bezigheid diende zich echter al spoedig weer aan en nu zou ik dan Kenia weer van een heel andere kant leren kennen.

Een vriend van mij, een Nederlander die ik in Kenia had leren kennen was eigenaar van een beachbar en restaurant op 5 km. van waar we woonden. Hij was een enthausiast motor liefhebber en in dit heerlijke klimaat natuurlijk zeer aangenaam. Op een dag echter kreeg hij een ongeluk en brak een been. Dit beperkte natuurlijk enorm zijn bezigheden en hij vroeg me of ik hem tijdelijk kon helpen als manager van zijn bedrijf. Ik ging hierop in daar ik door mijn werkzaamheden als campingbeheerder in Italie ookrestaurants onder me had en deze bezigheid was me dus niet vreemd.

Zijn restaurant was binnen zowel als buiten en er werden vooral in het weekend shows gehouden met muziek en verschillende artiesten en er kwmen dan ook soms meer dan 500 bezoekers en dit was meest de lokale bevolking doch natuurlijk ook een aantal toeristen van de nabij gelegen hotels.

Wat ik niet gewend was waren de vrij veel jonge vrouwen die zich prostitueerden en op de toeristen afkwamen. Het bleek al gauw dat dit een zeer belangrijk inkomen is van vele gezinnen daar de werkeloosheid in Kenia onvoorstelbaar groot is en de lonen een fractie zijn van wat men in Europa verdient. Vele jonge vrouwen vanaf ongeveer 15 jaar komen van het binnenland zoals Meru, Samburu en Nairobi om hier aan de kust wat te verdienen om zo iets naar huis te kunnen sturen voor de familie. Vaak dachten de ouders dat hun dochter in een hotel aan de kust werkt doch ook waren ze soms wel op de hoogte doch was het belang van de hulp groter dan hoe of het werd verdiend.

Ik kwam dus nu ook in aanraking met de toeristen die graag eens uitgingen met een leuke jonge bloem voor soms minder dan 5 Euro. Ok zijn vele jonge vrouwen er op uit een relatie te starten met een blanke die dan regelmatig met Western Union een beetje geld stuurt in de mening dat hij de enige is. Niet alleen de blanke mannen waren geinteresseerd in een Keniaans avontuurtje doch je zag ook veel oudere dames die soms met een stok moesten lopen met een vriendje vanaf een jaar of 18.

Ook later is me gebleken dat vele dames een vriendje sponseren waarop ze in dit romantische klimaat verliefd zijn geworden. Vooral de Masai en Samburu zijn favoriet daar deze jonge mannen vaak een prachtig athletisch figuur hebben en de dames in de watten leggen.

Het bedrijf van mijn vriend Richard liep als een trein en na een half jaartje was hij weer paraat om zijn werk te doen en ik werd daarna al spoedig benaderd door een eigenaar van een beach hotel, restaurant en bar genaamd Aloha. De eigenaar wilde het wat kalmer aan doen en slechts enkele uren per dag of nacht aanwezig zijn. Hij vroeg me of ik eventueel geinteresserd was om General Manager van dit bedrijf te worden. Na een veertien dagen hierover te hebben nagedacht en over salaris en dergelijke te hebben gediscusseerd ben ik hierop ingegaan doch daar dit officieel was moest ik een verblijfs en werkvergunning hebben.

Dit had nogal wat voeten in de aarde daar men niet wil dat de betere jobs door blanken worden ingenomen en niet door de eigen mensen. Ik moest dus aantonen dat ik nodig was voor dit bedrijf en papieren overleggen waar ik voorheen in Europa in deze branche had gewerkt. Na en vijftal brieven te hebben gemaakt met de koppen van bedrijven waar ik had gewerkt in Italie en Nederland, doch die niets met horeca hadden uit te staan zijn deze naar Nairobi opgestuurd en zijn in orde bevonden om de werkvergunning te verkrijgen. Het duurt echter enige tijd dat de vergunning wordt verstrekt doch ik ging alvast aan de slag in het bedrijf.

Wat we niet hadden verwacht was dat waarschijnlijk door aangeven van de concurentie op een ochtend 6 man politie en emigration in mijn kantoor verscheen. Ze vroegen naar mijn werkvergunning en ik vertelde dat mijn pas met de vergunning in mijn appartement was en dat ik die wel even zou halen. Ik wist wanneer ik die niet kon laten zien ik zonder pardon naar de gevangenis Shimo la Teva zou worden gebracht en wanneer je hier eenmaal in zit kom je er niet gemakkelijk meer uit. Je krijgt er slechts wat brood te eten en men wordt hier geslagen en er heersen allerlei ernstige ziektes die je als blanke moeilijk overleeft.

Ik kreeg toestemming om mijn papieren te halen en vroeg mijn vrouw die in het appartement was om mijn paspoort. Ik vertelde haar kort wat er aan de hand was en verdween via het strand naar een naast liggend hotel en ging er aan de achterkant weer uit om vervolgens het volgende hotel in te gaan en aan de strandkant er weer uit. In het derde hotel heb ik de eigenaar van Aloha gebeld en die is direkt naar de zaak gekomen. Na lang gepraat en onderhandeld te hebben is er de politie en mensen van emigration een fiks bedrag betaald om 14 dagen rustig te blijven zodat we dan de benodigde papieren konden laten zien. Wel werd gezegd dat ik me die dag niet meer in Aloha moest laten zien. Dihren Shah, de eigenaar is me in het hotel komen opzoeken en in Aloha heb ik een kamer genomen waar ik me de rest van de dag heb schuil gehouden.

Na veertien dagen waren mijn papieren binnen en heb ik de benodigde stempels in mijn paspoort gekregen en kon ik dan ongestoord aan het werk.

Ik ben heel goed uitgekomen met het natuurlijk alleen zwarte personeel en na een jaar was Aloha veranderd in een bruisende beachclub met elke dag life muziek en optredens van Giriama dansers, Samburu en Msai dansers en allerlei andere artiesten zoals vuurspuwers, akkrobaten enz. Iedere avond was Aloha vol en ondanks dat we er een aantal stoelen en tafels hadden bijgekocht waren er geen zitplaatsen genoeg. De bezoekers kwamen van de verschillende hotels uit wijde omgeving en ook de lokale bevolking wist Aloha aan de beach te vinden. Ook hadden we in de ochtend om een uur of 11 al een twintigtal dames aan onze bar wachtend op de Mzungus,de blanke mensen.

De zwarte jonge vrouwen droegen mij op de handen en vaak werd ik gevraagd hen met een blanke in kontakt te brengen en natuurlijk ook andersom. We verhuurden ook 2 kamers voor shorttime en die waren regelmatig bezet. Op een gegeven moment heb ik de wachter aan de poort opdaracht gegeven een beperkt aantal dames binnen te laten daar niet alle toeristen, vooral degenen met kinderen, deze bezigheden konden waarderen.

ALOHA WAAR IK DRIE JAAR HEB GEWERKT EN VEEL BELEEFD.

Vooral in Aloha hadden we in de avonduren vanaf een uur of zeven wel zo’n 25 dames rond de bar en ze vertelden me vaak van hun belevenissen met de blanke toeristen.

Er was er een die me vertelde dat ze pas veertien dagen een relatie had gehad en die mee had genomen naar een dorp in de buurt van Nairobi en daar met de ouders laten kennismaken die in een klein huisje woonden. Er was daar wel elektriciteit en daar de vriend wat voor de ouders wilde doen vroegen zij hem om hen een koelkast te geven zodat ze beter levensmiddelen konden bewaren. Daar dit voor hem niet een probleem was werd dit snel geregeld. Drie weken later kwam zij met een andere vriend en die heeft ook een koelkast gegeven. Ik denk dat de eerste koelkast tijdelijk is verstopt of verkocht en weer drie weken later hetzelfde liedje, weer een koelkast en er werd hartelijk gelachen om die domme blanken. Dat niet alleen de blanken daar dom zijn bleek toen mijn vrouw met een vriendin in een restaurant van een hotel gingen eten. Toen de maaltijd was opgesoepeerd vroeg de ober of de dames misschien een dessert wilden. De dames antwoordden bevestigend en de ober vroeg of hij de ijskaart mocht brengen. Dit geschiedde en de ene bestelde een sorbet en de andere een damblanche. Alles werd keurig genoteerd en de ober deed een stapje terug en zei, nu hebben we eenprobleem. Toen de vrouwen vroegen wat dan wel het probleem was antwoordde hij, wij hebben geen ijs.

EEN LEKKENDE WATERTANK REPAREREN IS GEEN LOLLETJE ……

Ook toen ik een lekkende watertank van het dak liet halen van een van de appartementen hebben we deze op de grond gelast en toen dit klaar was heb ik de hulp gevraagd hem te vullen met water om te kontroleren of de tank goed dicht was. Ik zei dat ik over een paar uurtjes terug zou komen om te kontroleren. Doordat ik enkele andere zaken te doen had heeft het ongeveer 4 uur geduurd voordat ik terug was. De man zat naast de tank op de grond en toen ik van bovenaf in de tank keek zag ik dat de slang in de tank zat, het water stroomde doch slechts enkele centimeters water in de tank zat.

De aftapkraan aan de onderkant stond nog open en het ingaande water stroomde er direkt weer uit.

Ik heb de persoon in kwestie direkt ontslagen. Dit zijn enkele van de veel voorkomende problemen met het Keniaanse personeel.

Hier wil ik dan een voorval van onze Kenia ervaring vertellen van een kennismaking die niet was zoals het in eerste instantie leek.

We kwamen een paar jaar geleden aan in Kenia en hadden enkele nachten in het Kenya Beach hotel geboekt zodat we rustig op zoek konden gaan naar een appartement voor een wat langer verblijf.

Aan de receptie van het hotel werkte een jonge vrouw van ongeveer 27 jaar die zeer innemend was en erg keurig overkwam. Na enkele dagen merkten we dat ze onze vriendschap op prijs stelde en ook ging ze soms met ons uit eten of ergens een drankje nuttigen. Het werd een leuke vriendschap en ze vertelde dat ze een massai was en dat haar moeder en zusters en een broer in Nairobi woonden en die ook zorgden voor haar zoontje.

Na enkele weken vertelde ze dat ze voor nood bij een vriendin woonde en zelf verder totaal niets had en of ze niet bij ons in ons appartement kon komen wonen totdat ze zelf een woning of kamer zou vinden. Ook zou ze dan een beetje dichter bij haar werk zitten.

Na wat heen en weer gepraat gingen we akkoord en ik heb samen met haar de koffer en een tas bij haar vriendin gehaald en geinstalleerd in de vrije kamer van ons appartement.

Ze vertelde ons dat ze geen relatie had doch toen ze vertelde voor het hotel waar ze werkte een paar dagen naar de Zuidkust van Mombasa te moeten gaan kwam later uit dat ze bij haar vriend Hans aan de Zuidkust was verbleven. Ik moet trouwens zeggen dat ik de namen van alle personen die in dit stukje voorkomen zijn veranderd om niemand in een verkeerd daglicht te stellen.

Ook toen ze een keer naar Nairobi was om haar familie te bezoeken bleek ze achteraf door haar vriend met een taxi bij ons appartement te zijn gebracht na verblijf aan de Zuidkust.

Op een goede dag echter kwam ze terug van haar werk en zei dat ze ontslag had genomen daar ze onenigheid had met de manager van het hotel. Ze had geen salaris ontvangen en haar banksaldo bedroeg zo ongeveer 3000 Shilling wat neerkomt op zo n 30 Euro.

Toen ze na een tijdje toch op zichzelf wilde wonen en iets had gevonden hebben wij haar bijna volledig ingericht met bed, meubels, gasfles en kooktoestel enz. enz. Ook het huurvoorschot en de huur werden door ons betaald daat ze nog geen salaris had ontvangen.

Toen wij na enige tijd naar Nederland teruggingen hebben we haar gevraagd een aantal zaken voor ons te bewaren waaronder een nieuw televiesietoestel dat ze in de tijd dat wij niet in Kenia waren rustig kon gebruiken doch wanneer we terugkwamen terug zouden krijgen.

Ze was zeer blij met onze hulp en dat ze goed op onze spulletjes zou passen.

We hielden toen wij in Nederland waren kontakt via sms en email en nodigden haar uit voor eenbezoekje van enkele weken naar Nederland op onze kosten.

Alles werd geregeld, zoals paspoort, visum, ticket enz. en nadat alles klaar was konden we haar na enige tijd ophalen van Schiphol.

In de vier weken dat ze hier was hebben we haar bijna geheel Nederland laten zien zoals geheel Friesland, Amsterdam, Nijmegen enz. Vrijwel iedere dag werd iets ondernomen.

Ook bezochten we een familie die vroeger in Kenia had gewoond en waar haar moeder had gewerkt doch hier kregen we niet zulke goede informatie over de familie.

Toen laat ik haar Vipi noemen ze trouwens nog in Kenia was liet ze me veertien dagen voordat ze zou vertrekken naar Nederland weten dat ze besmet was met het hiv virus.

Ik vond dit een reden te meer om haar toch nog Europa te laten zien.

Hier heeft ze zich in de beginne goed gedragen doch nadat ze hier kennis maakte met iemand van een club waarbij ik ben aangesloten werd alles langzaam anders.

We hebben haar naar Schiphol gebracht voor de terugreis doch de stemming was niet meer zoals voorheen.

De vriendschap die ze hier had aangegaan liep uit op een verhouding terwijl ze ons vertelde dat dit niet zo was en ik de jongeman niet heb verteld van dat ze seropositief was.

Ook toen ik haar hier vroeg hoe we het zouden regelen met de tv enz. vertelde ze me in mijn gezicht dat we niets van onze spullen zouden terugkrijgen.

Toen na ongeveer een maand de jongeman waarmee ze kontakt had naar Kenia vertrok voor een vakantie bleek de volgende dag al dat ze samen een hotel hadden geboekt.

Ik heb hier met een vriend geprobeerd de jongeman te laten weten dat hij met haar moest oppassen daar ze ziek kon zijn werd mij dat niet in dank afgenomen.

Toen wij na een paar maanden weer in Kenia waren heb ik met de politie geprobeerd mijn spullen terug te krijgen doch daar de politie met hun mensen meewerkt had ik geen kans.

Ook heb ik ontdekt dat de dame meerdere relaties heeft waaronder ook nog een blanke manager van een ander hotel aan de Noordkust. Ze zegt dat ze niet een prostitute is doch dat zeggen daar alle jonge vrouwen daar die blanke mannen zoeken voor sex of een relatie om zich een financieel betere toekomst te verwerven. Zo ook deze Vipi was intiem met een 50 jaar oudere blanke man. Ze voelen zich niet als een prostitue daar dit in Kenia de gewoonste zaak van de wereld is doch het is seks om er beter van te worden en dat zegt in onze cultuur genoeg en dan ben je en prostitue.

Ik kan me werkelijk niet begrijpen dat haar vriend die ik regelmatig tegenkom op onze club haar nog niet doorziet doch wij zijn al ruim 20 jaar Kenia gangers en hebben ook vaak door onze onkunde moeten boeten doch weten nu hoe men daar van de blanken probeert te profiteren.

Na meer dan 2 jaar geleden heb ik voor het eerst de Keniaanse toevallig ontmoet op straat en heb een half uurtje met haar gesproken. Ze is ondertussen getrouwd en hebben een dochter van nu ruim een jaar oud en ze zegt dat ze hier gelukkig is.Toen ze echter over het verleden begon bleek ze serieus te denken dat ik in Kenia mensen heb betaald om haar wat aan te doen. Ik heb haar verteld dat ik mij niet verlaag tot dergelijke praktijken en hierbij helemaal geen baat heb.

Ze vond het erg onredelijk dat ik bij de politie aangifte had gedaan van het niet teruggeven van ons televisietoestel en andere ons toebehorende zaken.

Ook vertelde ze dat ze me in Kenia heeft willen laten afslachten en ook op de vliegvelden mij wilde laten aanhouden wanneer ik het land binnenkwam.

Voor mij is de hele geschiedenis al lang afgesloten en vergeten doch ben onaangenaam verrast dat ze een zulke haat heeft opgebouwd tegen iemand die zoveel voor haar en haar familie heeft gedaan.

De bananen worden hier gebracht voor transport van Meru naar de haven in Mombasa vanwaar ze weer naar Europa worden vervoerd.

Jonge vrouw die we in Meru hebben leren kennen.